Opróżnienie mieszkania komunalnego po śmierci najemcy to prawny obowiązek, który spoczywa na spadkobiercach zmarłego. Śmierć głównego najemcy mieszkania komunalnego powoduje wygaśnięcie umowy najmu zawartej z gminą. Rodzina ma obowiązek usunąć z lokalu wszystkie rzeczy osobiste zmarłego. Następnie musi oficjalnie przekazać puste mieszkanie administracji budynku. Za czas od śmierci najemcy do dnia zdania lokalu gmina może naliczać opłaty za bezumowne korzystanie z nieruchomości.
Prawo do lokalu po śmierci najemcy
Zgodnie z art. 691 Kodeksu cywilnego w stosunek najmu mogą wstąpić określone osoby z rodziny. Są to: małżonek, dzieci najemcy, dzieci jego współmałżonka oraz osoby, którym najemca płacił alimenty. Prawo to przysługuje także osobie pozostającej w faktycznym pożyciu z najemcą (np. partnerowi).
Głównym warunkiem jest stałe zamieszkiwanie w tym lokalu razem z najemcą aż do chwili jego śmierci. Jeśli bliscy spełniają ten warunek, muszą złożyć wniosek do urzędu gminy o potwierdzenie prawa do lokalu. Jeśli zmarły mieszkał sam, mieszkanie komunalne po śmierci głównego najemcy wraca bezpośrednio do zasobów mieszkaniowych gminy. Prawo do najmu lokalu komunalnego nie wchodzi w skład masy spadkowej i nie podlega dziedziczeniu na ogólnych zasadach.
Co powinien zrobić właściciel po śmierci lokatora?
Gmina jako właściciel lokalu musi odzyskać nad nim pełną kontrolę prawną. Administracja żąda od rodziny przedstawienia aktu zgonu. Następnie gmina wyznacza termin na opróżnienie mieszkania po śmierci najemcy. Zwykle jest to 30 dni, ale urząd może wydłużyć ten czas na uzasadniony wniosek rodziny.
Zupełnie inaczej wygląda sytuacja, gdy zmarły miał długi. Rodzina często decyduje się wtedy na odrzucenie spadku. Odrzucenie spadku a opróżnienie mieszkania to bardzo ważna zależność prawna. Rodzina ma 6 miesięcy na formalne odrzucenie spadku przed notariuszem lub w sądzie. Jeśli spadkobiercy odrzucą spadek, nie dziedziczą rzeczy znajdujących się w mieszkaniu.
Powiadomienie służb
Najpierw lekarz stwierdza zgon i wystawia kartę zgonu. Rodzina udaje się z tym dokumentem do Urzędu Stanu Cywilnego. USC wydaje akt zgonu. Następnie rodzina musi powiadomić zarządcę nieruchomości. Do administracji należy dostarczyć odpis skrócony aktu zgonu. Rodzina powiadamia również dostawców mediów. Należy rozwiązać umowy na prąd, gaz, Internet oraz telewizję kablową.
Opróżnianie mieszkania po śmierci lokatora
Spadkobiercy, którzy przyjęli spadek, muszą wynieść wszystkie przedmioty. Należy usunąć meble, sprzęt RTV i AGD, dywany, odzież oraz drobne przedmioty osobiste. Z lokalu trzeba zabrać także wyposażenie piwnicy lub komórki lokatorskiej.
Likwidacja mieszkania po śmierci to proces wymagający czasu i odpowiedniego transportu. Spadkobiercy mogą wykonać te prace samodzielnie. Często jednak wynajmują profesjonalne firmy porządkowe. Jeśli ciało zmarłego długo znajdowało się w lokalu, firma, taka jak Sprzątanie po zgonie, przeprowadza specjalistyczną dezynfekcję i ozonowanie.
Jak zdać mieszkanie komunalne po śmierci najemcy?
Spadkobiercy umawiają spotkanie z inspektorem administracji w opróżnionym lokalu. Inspektor sprawdza stan techniczny pomieszczeń. Strony spisują wspólnie protokół zdawczo-odbiorczy. Protokół określa stan ścian, podłóg, okien oraz urządzeń sanitarnych. W dokumencie zapisuje się również stany liczników wody, prądu i gazu na dzień zdania kluczy. Na podstawie tych odczytów urząd wykonuje końcowe rozliczenie mediów. Po podpisaniu protokołu rodzina przekazuje urzędnikowi wszystkie komplety kluczy. Od tego momentu opłaty czynszowe przestają być naliczane.
Źródła
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm.) – art. 691 (wstąpienie w stosunek najmu) oraz przepisy dotyczące dziedziczenia i odrzucenia spadku (art. 1012-1024).
- Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2001 nr 71 poz. 733 z późn. zm.).